In een tijdschrift kwam ik een leuk idee tegen voor een speldenkussentje:

Het bestaat uit een bolletje vilt en blaadjes van twee kleuren vilt, aan elkaar gezet met een picot van kraaltjes.
De bolletjes vilt bestelde ik in verschillende kleuren bij het Regenboogschaap, een leuke webwinkel waar je allerlei dingen op viltgebied kunt kopen.

Blaadjes paars aan de binnenzijde, donkergroen aan de buitenzijde, lila kraaltjes

Omdat ik twee hele grote zakken restjes vilt heb en nu dus allerlei kleuren bolletjes kan ik heel wat ideexebn kwijt.

Dit is een donkerblauwe viltkraal, de blaadjes zijn aan de binnenzijde rood, aan de buitenzijde oranje. Ook de kraaltjes zijn oranje:

Ik heb al plannen voor een tulp, een waterlelie en een narcis. Dat wordt wel even een gepuzzel, maar het wordt vast leuk.

Dit kreeg ik vorige week toegezonden door Rafaella Cesana uit Los Angeles. Ik stuurde haar voor de ornament exchange van Chatelaine een kerstornamentje. En later nog een keer omdat het eerste pakje in de post verdween. Wat ik nu van haar kreeg is een flinke hoeveelheid zijden garens van Vikki Clayton. Ik had haar geschreven dat ik dat zulk prettig garen vind om mee te borduren. Zij had dit garen een keer voor een project gekocht, maar gebruikte uiteindelijk andere kleuren. Wat een verrassing dat ze het nu aan mij stuurde! Ik ga er een speciaal project van maken, ik weet nog niet wat, maar de inspiratie zal zeker komen.

Dank je wel Rafaella!!

Vorige week woensdag was de laatste van de zes lessen Kralenwerk, die ik voor Vrouwen van Nu Afdeling Utrecht heb gegeven.
Een broche in de Ndebele- of visgraattechniek, gexefnspireerd door de Zoeloe love letters.

Als ik zoiets tegenkom begint het altijd meteen in mijn hoofd te malen: wat kan ik daar zelf mee doen? Uiteindelijk heb ik een heel aantal patronen gemaakt en uitgevoerd, zodat de dames keuze hadden uit een aantal verschillende spelden. Omdat ik bovenstaand ontwerp zelf wel heel leuk vond ben ik nu bezig daar een tasje bij te maken. Dat zien jullie t.z.t. wel weer.

Omdat Nel Zonneveld mij zo heeft geholpen bij de lessen (zij werkte alle ontwerpen eerst een keer uit om te zien of alles klopte) heb ik voor haar een speldenkussentje gemaakt. Het is een bewerking van een voorbeeld uit het boek Making needlework accessories embroidered with beads van Carol Andrews.

Het borduurwerk bestaat uit kleine bloemetjes van kralen (xe9xe9n van de technieken, die ik in de les heb uitgelegd) en borduursteken met Waterlilies zijde. Het speldenkussentje is gemaakt door heel veel laagjes vilt op elkaar te naaien en daarop de twee geborduurde laagjes te lijmen. Een afwerkrand van kralen en een lint met twee zilverkernkralen completeren het geheel. Het is een tamelijk plat ornamentje, maar doordat het vilt zo stevig op elkaar wordt genaaid kan het toch staan.

De aanzet voor het ‘hengsel’

Ikzelf kreeg ook een cadeau voor mijn inzet: een pakketje voor een ‘Bead blanket’ van  Catherine Strickler van Indigo Rose. Omdat ik morgen en overmorgen 16 en 17 april op de handwerktentoonstelling in De Gaarde in Bunnik kralenwerk zal demonstreren wilde ik deze kralendeken afhebben. Woensdag meteen begonnen en zaterdag was hij klaar:

Het is een langwerpig borduurwerkje met aan de achterzijde een stukje dekenachtige stof, waarop je tijdens het kralenwerk je kralen kunt leggen. Ik doe dat altijd op een gewoon goedkoop wit papieren servetje, maar dit is natuurlijk wel een heel sjieke manier. Ik ben bang, dat ik hem te mooi vind om echt te gaan gebruiken, maar geldt dat niet voor alle speldenkussentjes, naaldenboekjes en andere kleine dingen die je maakt?

Het borduurwerk is gericht naar de buitenzijde en kan worden dubbelgevouwen. Officieel moest er ook nog karton in, maar dat werd erg lelijk en ging ook nog schuiven, dus dat heb ik eruit gelaten. De meeste kruisjes zijn over 1 draadje, de hartjes zijn in de Rhodes steek, de mand in koninginnesteek, er wordt gebruik gemaakt van de rijststeek, de stersteek, de dubbele flanelsteek en de  bloemen zijn in een spinnenwebsteek. Die had ik nog nooit gemaakt, heel leuk om te doen, en het resultaat is verbluffend.

Klik om te vergroten, dan zie je wat een leuke steek dit is!

En dit is de achterkant:
Het patroon schreef voor dat de dekenstof met een paar steken moest worden vastgezet aan de borduurstof, maar ik had nog wel een paar leuke bijpassende kleine knoopjes, dat staat toch veel mooier.
Tenslotte na het in elkaar zetten een mooie picotrand van lichtpaarse en donkerpaarse kraaljes.
Ik ben heel blij met dit cadeau. Dank je wel bestuur van de afdeling Utrecht NvBP Vrouwen van Nu!

Vanochtend was het hier in Almere alweer helemaal wit. Gistermiddag begon het een beetje te hagelen, dat is overgegaan in sneeuw en nu is de hele buurt weer onder een witte deken verdwenen. Prachtig!

Onze achtertuin.

Links het nieuwe vogelhuisje dat Erwin gisteren nog in de hagel heeft staan ophangen.
Er zaten vanochtend meteen meesjes en een roodborstje op. Gelukkig niet voor niets opgehangen.

En weten jullie nou waar al die sneeuw vandaan komt? Dat doet ons speciale sneeuwmannetje, dat de hele tijd met zijn bordje ‘Let it snow’ zwaait.

Ik laat hem nog even z’n gang gaan, maar daarna gaat hij weer naar binnen, in zijn motvrije doos. We willen nu ondertussen wel weer richting lente!

        Hier in dit land

        Hier in dit land van water en van wind
        en wolken die tot aan de hemel reiken,
        een pannekoek van klei en zand en grind,
        vol kleine mensen achter hoge dijken,
        hier wordt als regel zuinig voortgeplant
        en heet de favoriete hobby maaien,
        de favoriete stand de middenstand,
        wil heel wat onweer txf3ch nog overwaaien
        en halen heel wat levens nooit de krant,
        hier in dit land,
        ons land.

        Hier in dit land van water en van wind
        en almaar nieuwe soorten autochtonen,
        gezagsgetrouw en koninginsgezind
        en ook weer blij om hier te mogen wonen,
        mannen in alle kleuren zonverbrand
        op ongebruikelijke zomerdagen
        en vrouwen, die in religieus verband
        soms rare hoedjes of een boerka dragen,
        die zijn dan vaak wat zwaarder op de hand,
        hier in dit land,
        ons land.

        Bevlogenheid is niet ons sterkste punt
        en ook zijn hier geen bergen te bestijgen,
        maar xe9xe9n ding wordt ons altijd weer gegund:
        jenever om de hoogte van te krijgen,
        en daarna vanzelfsprekend pepermunt…

        Hier in dit land van water en van wind,
        waar wij het doorgaans best getroffen hebben,
        maar waar al gauw het jammeren begint,
        zodra de overvloed dreigt weg te ebben.
        Dus gaat het met de taal hier navenant:
        begrippen die het helemaal gaan maken
        zijn knettergek en zweep en harde hand,
        terwijl weer andere in onbruik raken,
        zoals beschaafd, humaan en tolerant…
        Hier in dit land,
        ons land.

        (september 2007)

        Jan Boerstoel (1944)
        uit: Allang geen kind meer (2009)

Afgelopen maanden heb ik lessen gegeven in verschillende kralenborduurtechnieken. Ik laat jullie in deze log de resultaten van de eerste drie lessen bij de Plattelandsvrouwen en van de jaarlijkse workshop bij de merklappenvereniging Merkwaardig zien.

Hierboven de voorzijde van het kussentje dat tijdens de eerste les gemaakt moest worden. Het is gemaakt in kralenborduurwerk: met een halve kruissteek worden de kralen stuk voor stuk vastgezet. Om het kussentje een rand van kralen en een mooie franje met swarovski-kristalletjes eraan, klaar. Hieronder de achterzijde. De dames konden zelf een letter uitzoeken, zodat de kussentjes een persoonlijk accent kregen.

Achterzijde

De tweede les is een uitbreiding van het kralenborduren. In deze les worden verschillende borduursteken gebruikt om de kralen vast te zetten: kruissteek, doorstoppen, bargello, flanelsteek. En in de punt een netwerkje van kralen. Ook hier weer een rand van kralen, ditmaal een klassiek picotrandje.

Etuitje

Picotrandje

Tenslotte moesten de dames in de derde les aan de slag met kralen opnaaien: geregen kralen in een patroon op stof naaien. Dat lijkt makkelijker dan het in werkelijkheid is. Je werkt met twee naalden en de kralen willen nog wel eens over de draad schuiven zodat je werk onregelmatig wordt. Nu, de dames hebben tot half januari om te oefenen en om hun biscornu af te maken. Wat ikzelf heel leuk vind aan de biscornu is dat het koord door een gat in het kussentje loopt, je kunt ervoor kiezen het koordje een stuk te laten schuiven. Onderaan het werk hangt een staartje met aan het eind een kraal in de vorm van een bloem.
Volgend jaar laten we de stof liggen en gaan we met alleen naalden en draad aan het werk. In januari als eerste kralenbreien.

Voorzijde biscornu

Achterzijde

Zijkant met bloemetjes en randafwerking,
koordje met bloemenkraal.

Tenslotte laat ik jullie het ontwerp van de workshop van Merkwaardig van dit jaar zien. Ieder jaar laat ik een schaarhangertje maken met aan de voorzijde kralenborduurwerk, de achterzijde is mooie ruwe zijde en de naad wordt afgewerkt met een kralenrandje. Ieder jaar maak ik een nieuw ontwerp. Dit jaar was het een quilthuisje, waarbij de dames konden kiezen hoe ze de kleuren verdeelden.

Schaarhangertje aan antiek schaartje

De randafwerking

Ik zit nu al weer te prakkizeren wat het motiefje voor volgend jaar moet zijn. Ik heb intussen al zo vaak een workshop gegeven dat het moeilijk wordt. Gelukkig heb ik tot oktober de tijd…..

De gebruikersgroep van het digitale tijdschrift ‘The Gift of Stitching’ heeft dit jaar een kerstornamenten-ruil georganiseerd. Ik heb me daar voor opgegeven. De bedoeling is dat je voor xe9xe9n van de inschrijvers een kerstornamentje maakt en van een andere inschrijver krijg je een ornamentje.
De inschrijving eindigde een week of anderhalf geleden en vorige week kreeg ik mijn adres doorgestuurd. Iedereen heeft opgegeven wat ze persxe9 niet wil, wat ze mooi vindt of niet, en daar moet je natuurlijk rekening mee houden.
Gelukkig heeft mijn slachtoffer geen speciale voorkeuren opgegeven, dus ik kon voluit aan de slag.
Bij mijn derde les voor de Plattelandsvrouwen leer ik de dames bloemetjes van kralen maken. Iedereen is daar altijd reuze enthousiast over, de hartjes zitten vast op de stof, maar de blaadjes zijn los, waardoor de bloemetjes een driedimensionaal effect krijgen.
Het leek me leuk een kerstboom te maken, samengesteld uit dit soort bloemetjes. Ik gebruikte een mooie kerstrode kraal als hartje met eromheen zilveren en groene parelmoerkraaltjes. Alles vastgezet op een kant-en-klaar te borduren onderzettertje dat ik eerst in de thee verfde.
Met wat zilveren pailletten vulde ik de gaatjes in het patroon op. Voor het stammetje ging ik op zoek naar gouden of bruine pailletjes in mijn voorraad. Groot was mijn verbazing dat ik pailletten bleek te hebben met een houtnerfmotiefje. Kwam dat even goed uit! Met bruine kraaltjes een perfecte combinatie voor een boomstam.

Ook de achterkant moet natuurlijk netjes zijn, daarvoor had ik nog mooie rode zijde met machinegeborduurde bloemetjes, die ik bij Janita in Dubai in de uitverkoop kocht. Met een beetje batting ertussen en hele kleine steekjes vastgezet zodat de achterkant ook gezien mag worden.

Tenslotte lint door de gaatjes van het onderzettertje, een ophanglusje en franje onderaan, en het ornamentje is klaar.

Nu maar afwachten wat mij toegestuurd gaat worden. De laatste datum dat er verzonden mag worden in 30 november, maar het mag ook eerder.
Ik laat mijn ornamentje nog een paar dagen hangen voordat ik het verstuur. Kan ik er af en toe nog even naar kijken. Want ik vind het zelf ook wel erg leuk ;>))

Een paar weken geleden ben ik met Joes, Roos en Nel naar de tentoonstelling De Zeeuwse Kraal Centraal in Goes geweest. Ook de Zeeuwse merklap ‘Door Ons Gedaen’ werd daar tentoongesteld. Omdat ik sponsor ben van de lap had ik een uitnodiging ontvangen om de tentoonstelling te bezoeken.
Na een behoorlijk lange, maar gezellige reis, kwamen we aan in Goes. Na enig zoeken het museum gevonden, maar helaas, dat ging pas om 13.00 uur open. En we wilden toch echt de trein van tien over drie terughebben, anders zou het veel te laat worden voordat we weer thuis waren in Almere, Aalsmeer en Amsterdm.
Na een tijdje wachten met een lekkere kop koffie konden we dan toch de tentoonstelling bezoeken. De tentoonstelling bestond uit stukken uit de verzameling kralenwerk op zeeuwse streekdracht van een particulier. Prachtig om te zien, mooi tentoongesteld in de kerk en heel inspirerend voor een kralen- en borduurliefhebber. Veel op kant genaaide kralen die in de beuk worden gedragen, veel kralentasjes, en veel kralenborduurwerk op de beuken zelf. Oordeel zelf maar, de foto’s spreken voor zich:

En zo kan je het gebruiken, een moderne toepassing van kralen aan een kantje of bandje:

Na het bewonderen van al dit mooie kralenwerk werden we nog verrast met een lezing van Eef de Jonge over het maken van de langste merklap Door Ons Gedaen

Zij heeft indertijd het maken van de lap helemaal begeleid. Zij heeft ook de boeken over de zeeuwse merklappen geschreven. En de langste merklap ter wereld hing er weer prachtig bij:

En nu hangt-ie een tijdje in Japan, een hele eer voor ons maaksters en voor de inititatiefnemers uit Zeeland!
De terugreis verliep hilarisch: op het station werden vertragingen omgeroepen, maar de conducteur bleek van niets te weten. Uiteindelijk zat de hele coupxe9 mee te genieten van onze vragen en opmerkingen tegen elkaar en tegen de conducteur. Heerlijk zo’n dagje uit met vriendinnen! We gaan gauw weer iets plannen. De borduurtentoonstelling in Breda lijkt me bijvoorbeeld wel wat.

Afgelopen maandag was ik met drie vriendinnen naar het Museum voor Naaldkunst in Winschoten. We mochten daar helaas geen foto’s maken, dus jullie moeten het met mijn enthousiaste woorden doen.

Henny Stevan, de eigenaar van het museum, heeft samen met haar man Sjoerd een prachtige collectie merklappen, souvenirs de ma jeunesse, kant, naaigerei en veel meer dat met naaldkunst te maken heeft.

Ze heeft op het moment een speciale tentoonstelling over de souvenirs, ter gelegenheid van het uitkomen van haar prachtige boek daarover.

En ze kan er ook nog heel veel over vertellen. We zijn er bijna een hele middag zoet geweest. Buiten de geschiedenis van de Groninger merklap kwam er heel veel anders aan de orde naar aanleiding van al het moois dat daar tentoongesteld is.

Al met al een heerlijke middag. En natuurlijk is drie en een half uur in de trein met drie leuke vriendinnen ook geen straf. Al was ik blij dat ik ‘s avonds om negen uur thuiskwam en nog een lekker hapje vond dat ik alleen maar in de magnetron hoefde te schuiven.

Als jullie ook eens willen gaan kijken: na afspraak is het museum te bezichtigen met groepjes van minimaal 4 personen. Zeker de moeite van het reizen waard!

Ik heb besloten mij meer te gaan richten op het geven van cursussen en lessen in verschillende kralenwerktechnieken. Vorige week was de eerste workshop bij mij thuis. Twee dames wilden graag ingewijd worden in de peyote-techniek, een vorm van kralenweven met de naald.
Na een kop koffie met zelfgebakken brownies moesten ze al snel aan de slag. De bedoeling was dat ze aan het eind van de dag een sieraad mee naar huis zouden nemen, een hanger in een combinatie van hun eigen werk en kant-en-klare onderdelen. Voor het eigen werk moet eerst een klein houten klosje tweemaal geverfd worden met acrylverf, dat heeft droogtijd nodig, dus daarmee moest snel begonnen worden.

Daarna werd de techniek uitgelegd en werd begonnen met ‘het echte werk’. Zoals je aan de foto ziet, een inspannende bezigheid!
Tussendoor een heerlijke lunch en daarna weer snel aan de slag, want anders zou het werk niet op tijd klaar zijn.
Er werd veel gezucht en gesteund, maar uiteindelijk hadden de dames de techniek onder de knie en werd een mooie kraal van kralen gemaakt. Deze gaat samen met een handgemaakte glazen zilverkernkraal en een matroesjkakraal aan een wisselhanger en zie:

aan het eind van de dag hadden ze allebei een uniek en zelfgemaakt sieraad in handen. En de volgende foto’s laten zien dat ze er wat trots op waren!

Anneke

Gerrie

En voor mij ook een goede ervaring. Ik had deze techniek pas eenmaal eerder onderwezen, en het maken van de hanger was helemxe1al nieuw. Het was maar afwachten of ook mensen die onervaren zijn met handwerken dit in xe9en dag voor elkaar zouden krijgen. Maar het is gelukt en het was een succes!

Met garen uit een zending van Victoria Clayton met miskleuren, verffouten en andere onvolkomenheden (ik kan ze gelukkig meestal niet vinden, ik ben altijd blij met haar ‘detritus-bags’, steeds weer een verrassing wat voor prachtige zijden garens in welke kleuren je nu weer krijgt – voor bijna niets). Verder zonder woorden……

Het moeilijkst was nog het juiste knoopje te vinden!